Алпысқа келген ақындар – Исраил Сапарбай

Алпысқа келген ақындар, алпысқа келген,
Алау Күн ауып барады талтүстен əрмен.
Алқалы жұрттың алдында айғайшы болып,
Алғыс та алған сендерсің, тартыс та көрген..,
Алпысқа келген ақындар, алпысқа келген.
Махаббат деген мекеннің мəңгі шөлінде
Бақиға көшем зар илеп, зəрді ішемін де...
Ақыннан өзге ажалмен ойнаған кім бар
Зəнталақ мынау заманның алғы шебінде?!
Жеміссіз желең ағаштың неге ұзын бəрі?
Кешегі кескек ерлер-ау, негізің кəні?
Батыр мен Ақын ежелден ерке де серке –
Ақ сүті кəміл ананың егіз ұлдары!
Бақилық сапар,
Сақилық шаһардан келемін,
Ажалым жетсе зəуіде... заһардан көремін!
Қаламдас қатарластары селдіреп қалған
Алпысқа келген ақынды Қаһарман дер едім!
Жақыннан керегін таптырмас,
Ақылдан дерегін
Шаңырағы күнде шайқалар шатылған неменің.
Қара мен ханға айбыны ауадай қажет
Алпысқа келген ақынды Ақылман дер едім!
Шындыққа, шындап үңілсең, Шарайнаң болған,
Тау-тастан қайтпас таланы талайларға арман,
Аталы сөзге тоқтасаң тобаңа келіп,
Абайдан қалған тұяқ бұл, Абайдан қалған!
Жалт етіп өшті қаншама Қасымдай ғұмыр...
Қан жұтар іштен қашанғы ашылмай гүлің?
Алтын мен күміс жолына садаға, сауға
Алпысқа келген ақындар – асыл байлығың!!!