Өлең, жыр, ақындар

Мен ақынмын

  • 20.07.2021
  • 0
  • 0
  • 1979
Мен ақынмын –
Періштемін ендеше!
Сенбегендер өзі білсін, сенбесе.
Өзге түгіл Аллаға аян ақиқат
Өмір сүре алмайтыным пендеше.
Мен ақынмын –
Періштемін ендеше!
Көнбегендер өзі білсін, көнбесе.
Көкірегімді көнтерідей қысады
Ано-оу дала,
Мынау қала, кең көше...
Мен ақынмын!
Жерде жүрмін уақытша.
Жақын тартсаң –
жарқыраймын жақұтша!
Алыс тартсаң – қасыңнан да басыңнан
Ұшып кетем баяны жоқ Бақытша.
Мен ақынмын –
Алла аузынан сөз күткен,
Еншім бөлек есерліктен, ездіктен.
Кез келгенді кесіп өтер кездікпін,
Ойнамаған жөн ендеше кездікпен!
Мен ақынмын –
Жаратқанның жұмбағы,
Жай оғындай жазатайым жырлары!
Мəңгі-бақи бітіспейтін қас жауым –
Саясаттың сатқын, сайқал құлдары!
Мен ақынмын –
Сырты сау да, іші ойран,
Бұл өмірге келгеніне пұшайман.
Асқазаным іріп кеткен індеттен,
Бас қабағым шіріп кеткен құса, ойдан...
Мен ақынмын елге еншісін тең бөлер,
Қараша үйін хан тағымен тең көрер!
Қара бастың харекетін қаузаған
Қадірімді қайдан білсін пенделер?
Мен ақынмын –
Алла жүгін көтерген,
Көнбістерді көре-көре еті өлген.
Ібіліс пен жын жайлаған мекеннен
Көп ұзамай көгіме ұшып кетем мен...
Мен ақынмын –
Періштемін ендеше!
Сенбегендер өзі білсін, сенбесе.
Өзге түгіл Аллаға аян ақиқат –
Өмір сүре алмайтыным пендеше!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тілек

  • 0
  • 0

Көңiл шiркiн бəйтеректей көк тiреп,
Өн бойыма от тамызып өттi леп...
Сағынғанда,
Самалға мұң шақпай-ақ,

Толық

Түрме

  • 0
  • 0

Мен күнде түрмедемін, түрмедемін,
Ұқсайды күзгі күлгін гүлге реңім.
Үміттің Үркеріне иек сүйеп,
Күдіктің үйшігінде күн көремін.

Толық

Бұл жерде болмаса да халық бөтен

  • 0
  • 0

Бұл жерде болмаса да халық бөтен,
Мен сенi алыс жаққа алып кетем.
Ол жақта Еңлiк пен Кебектейiн
Өмiрдiң өткiземiз бөлек тойын.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар