Түн жарымда жазылған жыр – Исраил Сапарбай

Бұл өмірдің қыр-сырын кім ұғады?
Құбылады дүние, құбылады.
Шырай беріп Шығысқа шыққан Күнім
Неге беттеп барады құбыланы?
Бұл өмірдің қыр-сырын кім ұғады?
Суынады тіршілік, жылынады.
Теріскейден жел соқса тентексұрлау,
Терегің де теңкиіп жығылады.
Бұл өмірдің қыр-сырын кім ұғады?
Қу құлқынға неге адам құнығады?
Құрық салмас тағдырмен тайталасып
Құла дүзде дауысым құмығады.
Бұл өмірдің қыр-сырын кім ұғады?
Қашан көңілім тыншиды, тынығады?
Күмəн жұтып қойғандай үмітімді,
Тұман жұтып қойғандай шұғыланы.
Бұл өмірдің қыр-сырын кім ұғады?
Айы қайда аспанның, Күні кəні?
Кімге ұнайды –
Құдайдың құтты үні
Көкке қарап көңілдің ұлығаны?!
Бұл өмірдің қыр-сырын кім ұғады?
Қайда əлемдік ағынның ұлы мəні?
Сезім қашан қалғиды сезіктенбей,
Көзім қашан ұйқыға жұмылады?
Бұл өмірдің кыр-сырын кім ұғады?..