Тағдырым-ай – Исраил Сапарбай

Тағдырым-ай,
Тағдырым-ай,
Тағдырым,
Таңдайыма тамызсаңшы таң нұрын.
Тəңір сыйын талшық етсем деп едім,
Жақсылыққа, амал қанша, жарлымын.
Тағдырым-ай,
Тағдырым-ай,
Тағдырым,
Жаратқанның тəн алып па ең жарлығын?
Қара жүгін көтерсем де қайғының,
Ала жібін аттамадым арлының.
Тағдырым-ай,
Тағдырым-ай,
Тағдырым,
Тақуаның тыңдармысың зар-мұңын?
Енді қашан басылады жаңбырым?
Енді қашан ашылады жан гүлім?
Тағдырым-ай,
Тағдырым-ай,
Тағдырым,
Қайда қалды қамсыз, мұңсыз бал күнім?..
Тапқан бағым аялсыз да баянсыз,
Татқан дəмім, қайтейін-ай, қанжылым.
Тағдырым-ай,
Тағдырым-ай,
Тағдырым,
Айта беріп неғылайын барлығын:
Тағы қанша келетұғын қалды күн?
Тағы қанша көретұғын қалды мұң?..
Тағдырым-ай, тағдырым-ай, тағдырым.