Мұхтар Құл-Мұхаммедке – Исраил Сапарбай

Əу бастан тілегі адал, арманы ұлық
Тектіден тегін болмас қалған ұрық.
Қылаусыз қызғылт рауан шырайыңнан
Тұрады адалдығың аңғарылып.
Алланың назарына түскендейсің,
Алмұртша алабұртып піскендейсің.
Жəмшидтің нұр жалатқан кесесімен
Һайамның бал шарабын ішкендейсің.
Кіл жаңа кілеміндей түрікпеннің
Өзіңсін бітімдісі білікті ердің.
Айбозым ұрпағысың Атымтайдың,
Сұржекей сұлтанысың жігіттердің!
Шығады жүзден дара, мыңнан дана,
Екшелер дəн мен қабық қырманда да...
Түбінде берекені белден кешер
Бейілін бермен қарай бұрған ғана.
Салмақтап сан сабаздың санасына ой,
Жүре бер жұрт алдында дəл осылай.
Есін кілт жиып алып есінеуден
Десін жұрт: «Абай жақтың баласын-ай!»
Хан басы айналмаса – таққа күнə,
Бап көріп бəйге алмаса – атта кінə.
Қазақтың сендей ұлы көбейсе ғой
Шарқ ұрған шамадан тыс шақта мына!.
Айында, жүздессек те жылында бір,
Келесің жеңілдетіп жүгімді ауыр.
...Емгендей ана сүтін құлдыраңдап
Қунайды көкірегімде құлын-дəуір.