Құс

Өлгеннен соң мың сұңқылда, мың қайғыр,
Енді қайтып тумайды ғой мұндай жыр:
Қыстыгүні қауырсыны түлеген
Құстың үнін құба таңнан тыңдай жүр.
Сөйлейтұғын жер бетінде жоқ тілмен
Қанаттыға кім қызықпас көк тілген?!
Түс болмасам –
Жүрмес пе едім өңіңде,
Құс болмасам –
Қай жаққа ұшып кеттім мен?
Ары аунасам –
Қабырғама сол жақ тар,
Бері аунасам –
Омыртқама оң жақ тар.
Қам-қаперсіз қайманадан не қайыр
Бір жоқтаса, түбі, мені сол жоқтар!

---