Булыға ма көмекейде көмескі үн – Сәкен Иманасов

Булыға ма көмекейде көмескі үн,
көңілімде күте қояр жоқ ешкім,
Тәттілігі тағы бардай шын аңсап,
бір адамды сағынардай емеспін.
Ұят та ғой бастан қызық өтті деу,
қайда бірақ көкірекпен көк тіреу.
Азғырса да,
жазғырса да жазықсыз,
ұнатарлық,
жылатарлық жоқ біреу!
Құйқылжитын күні-түні бір тынбай,
көңіл бүгін көшкен елдің жұртындай.
Қой маңырап,
қозы жамырап жайлаудан
жалыққандай,
жабырқаулы шіркінді-ай!
Бір жылт етіп қалғанымен от кейде,
Көкейімді тесе қояр жоқ бейне,
Зарықтыра қоймағанмен, құдай-ау,
тым құрыса қамықтыра кетпей ме!
Әзілдеспей кешегі ыстық құрбыммен,
бүгін неге бұйығылау жүрмін мен.
Бұрынғыдай тасымай да жасымай,
бұл көңілге не болғанын кім білген!