Өлең, жыр, ақындар

Қамшы

  • 23.07.2021
  • 0
  • 0
  • 742
Араны көріп тұрып гүлді кезген
Қарадым қазағыма мұңды көзбен:
«Құдайдың ен даласын жайлап жатқан
Сен қашан ел боласың бұл мінезбен?»
Икемдеп илеуіне қырманжайды
Тынымсыз Құмырсқа да тырбаңдайды.
Ұйыққа милығынан батқан аттай
Ұйқысы «ұлы жұрттың» бір қанбайды.
Жатқан соң күн тізбегі парақталмай,
Тағынан түнді қуып Таң атқандай!
Қоңыз да қоңыз екеш,
Дөңге қарай
Жер шарын дөңгелетіп баратқандай!..
Бақ қонған барқыт мекен, баршын жайда
Қамсеміз қара терге малшынбай ма?
Киесі қараша үйдің, қайран Баба,
Иесі игіліктің – Қамшың қайда?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Маза

  • 0
  • 0

Ұрлықы ұйқы дəметіп ұрғашыдан,
Қызыл-жасыл гүл тердім қыр басынан.
Күн дидары көрінді жанарынан,
Ай сəулесі себілді сырғасынан.

Толық

Махаббат па?

  • 0
  • 0

Махаббат па?
Махаббат болған менде,
Аққуым қоғалы ну қонған көлге.
Қалайша аузым барып айта аламын,

Толық

Мен неге қайғылымын, қайғылымын?

  • 0
  • 0

Мен неге қайғылымын, қайғылымын?
Жақпай жүр Жаратқанға қай қылығым?
Кең етек шекпен емес, кебін киіп
Келмеске кеткені ме айбын-үнім?

Толық

Қарап көріңіз