Ұмытшақ болайықшы – Тұрсынхан Әбдірахманова

Жау көбейтіп адамдар арасынан,
Пайда тауып қайсыбір таласынан.
Түлкі қулық қуғандар табылады
Болғанымсып баршаға жаны ашыған.
Есікте айтқан екі ауыз бейкүнә сөз
Төрге тоқсан құбылып жетеді тез.
Креслодан ызғырық есе қалып,
Өңменіңнен өтеді ызалы көз.
Осыдан соң басып көр қадам алға...
Кінәсізден шырмалып мүшкіл халға .
Түсіп,
Одан шыққанша шаш ағарып,
Тыныштық тілер күн жетер шыбын жанға.
Қырсық басы – төрт құбыла,
төрт мүшеңдей,
Бірін ғана іш тартып,
үшін сенбей
Алалайтын
Кінәң не,
бауырым-ау,
Үш мүшеңе денеңде пейіл бермей?
О, ағайын, осыны қояйық та!
Бір бұтаққа топ құстай қонайық та!
Жақсылықты жүрекке ұялатып
Жамандыққа ұмытшақ болайық та!