Өлең, жыр, ақындар

Мәншүк

  • 29.07.2021
  • 0
  • 0
  • 1416
Түйіліп шүберекке адам жаны,
Неше күн түтегелі оқ бораны.
Жансебіл, бұралқы жау бастырмалап,
Алса да сыбағасын тоқтамады.
От дауыл басылмады, қайта үдеп
Әлемді бір сұрапыл басты түтек.
Оқ шашқан жау ұясын байқады да,
Қайсар қыз соған бетті алды түзеп.
Шарт түйіп қабағына ел намысын,
Бойда бар жинап күллі қаһар күшін.
Қырандай қылт еткенін қиып түсіп,
Құрытты қысылшаңда жаудың мысын.
Боратып пулеметтен төкті жасын...
Талқандап жаудың соңғы от ұясын,
Көрсеткен мұнша қайрат жауынгер қыз
Оққа ұшты, көрді ерлер Мәнсиясын.
Алғандай көз шырымын бір мезетке,
Мандайын сүйеп қана пулеметке,
Қалыпты ол жер бауырлап,
жас арудың
Өлімі шақырғандай ерді кекке.
Алынды жау қолынан бұл күн Невель,
Құлпырды қайта көктеп, жаңарып жер.
Қазір де сол Невельдің төрінде тұр,
Қарайды ер тұлғасын қадірлеп ел.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жарастық

  • 0
  • 0

Елжірейді жас келіншек
Бөбегіне үңіліп,
Албырайды ақша жүзі
Алаулап қан жүгіріп.

Толық

Әр күннің бар аязы

  • 0
  • 0

Әр күннің бар аязы,
Әр күннің бар көктемі.
Күн ішінде күндер бар
Секілді өмір еткелі.

Толық

Хұрма туралы сөз

  • 0
  • 0

Хұрма ағашын көлеңкелеп отырып,
Ескі наным,
қазір мүлде жоқ ғұрып.
Еске түсіп,

Толық

Қарап көріңіз