Өлең, жыр, ақындар

Бір ақынға

  • 04.08.2021
  • 0
  • 0
  • 458
Жазығым жоқ еді ғой, жарықтығым,
Тұрғандайсың мені тек танып бүгін.
Көлденеңдеп сермейсің сойылыңды,
Көгереңдеп, сұрланып алып түрін.
Келініңдей едім мен сыйлағанда,
Жақының ем жаманға қимағанда.
Саралаушы ем мәнісін сөздеріңнің,
Сыйға тұрар санаушы ем милы адамға.
Шет жұртқа да даттадың, мән бермедім,
Өзі ұғынар қатасын жөндер дедім.
Үндемесем ынжық деп, тіл қатсам-ақ
Шапылдады деп шықтың теңгермедім.
Сан рет сен ұрындың өзің келіп,
Не қыламын дедім де сөзің теріп,
Әр ісіңнен жоғары тұрдым талай
Ашу тежеп, ақылым төзім беріп.
Мен білмейтін бар екен сырың бөтен,
Мол пішілген тек қана сыртын екен.
Қадам алға басып ем, қабағыңды
Алатаудың етіпті бұлты мекен.
Сенен жапа өкінбен шегем-ау деп,
Ойлаушы едім маңайда неге дау көп...
Өкінемін іштарлық себеп болып,
Адам арын осылай төгеді-ау деп.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Демеймін жалын да мен, лапыл да мен

  • 0
  • 0

Демеймін жалын да мен, лапыл да мен,
Демеймін жанартаудай атылмақ ем. 
Арындап аспанға ұшып, айды құшып,
Демеймін найзағайдан от ұрлап ем.

Толық

Зиялыға

  • 0
  • 0

Зілінен әзілі мол жеңіл назым,
Көңіліңнің қалдырмапты-ау маған жазын.
Томсарып, сәлемдеспей теріс айналдың
Жақ деген адалдыққа әділ қазым.

Толық

Бата алмай, айта алмай ойыңды

  • 0
  • 0

Бата алмай, айта алмай ойыңды,
Мұрныңның астынан міңгірлеп.
Кеулеген ызамен бойыңды
Күпіндің әркімді бір күндеп.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар