Япыр-ай, қаскөй тағдыр-ай – Тұрсынхан Әбдірахманова

Япыр-ай, қаскөй тағдыр-ай,
Қандай еді салмағың.
Алысып бақтым,
Деп саған көнсем бе?
Түспей жүретін еңсем де,
Түлкідей сайқал
Сан құбылып келсең де
Қайсарлық қылып,
Жеңдірмен деп жүрсем де
Қайсыбір сәтте
Ішім жылып,
Сыртым күлсем де,
Мойымай тұрып,
Қасқайып,
Қасіретіңе көнсем де
Түбінде бәрін жеңсем де,
Қалмады шарам,
Келмеді шамам,
Бір мұрагер жанашыр
Қолымнан жасай алмадым,
Әйел ғып жараттың,
Тірлікке шақырдың,
(Бүгін сездім шын пақырмын).
Бірақ сен мені алдадың.
Жеңілдім.
Мықты екен қармағың,
Езді салмағың,
Бүгін мойындап
Айтпай қала алмадым.