Бесік

«Кім екен?» – деп сұраса ақын деген,
«Жауап таппай қиналған
пақыр», – дер ем...
Кім екенін көреді-ау бір күндері,
Сәл сарғайып кетсе де жасыл дене.
Пенде болып сайтаннан от алсақ та,
Рухымды тоздырмай топастарша.
Мен жанымның бөленсем бесігіне,
Жер аспанның ақынын босатқан шақ...
Солай саған сыйлаймын сірі жанды,
Мәңгілік сөнбеу үшін ұлы жарық.
... күреңіткен күн бүгін бұлтын орап,
Бесігімнің басында тұрып алды.