Сыртымнан жұртқа нұсқап, күлме бекер – Есей Жеңісұлы

Сыртымнан жұртқа нұсқап, күлме бекер,
Мәнсiз де мағынасыз күндер өтер.
Беймаза, берекесiз шақтарым да,
Iлесiп сол күндермен бiрге кетер.
Сен жерден таба алмассың сонда менi,
Жан болам алқара аспан болған емi.
Шарықтап ұшып жүрем заңғар көкте,
Жолыма көзiң талдыр, қолда менi!
Сен менi еңбегi бос бала көрме,
Соңымнан тiлеу тiлеп қалады ел де.
Жалғанды түу биiктен шолып жүрем,
Табаным кейде тиiп қара жерге.
Таң болып атам әлi алауыртқан,
Сыр болып төгiлемiн жан ауыртқан.
Мен сонда сәлем жолдап жүрем саған,
Ақ бұлттан, қара бұлттан, ала бұлттан.
Жанымның оты лаулап жағылар шын,
Қанатыма бағынар, табынар шың.
Сонда ғана түсiнiп, сен де менi
Мен сенi сағынғандай сағынарсың...