Аршаның иiсi, аршаның – Есей Жеңісұлы

Аршаның иiсi, аршаның,
Шөлiркей жұттым, тамсадым.
Ұмыттырдың да жiбердiң,
Күнiмнiң әуре-сарсаңын.
Үйiме қайдан келгенсiң,
Қиядан, әлде өрденсiң?..
Аңқыған сенiң жұпарың
Кеудеме менiң дем берсiн.
Мiнеки, менiң тұрмысым,
Ешкiмге болмас үлгi шын.
Аядай менiң бөлмемдi,
Бәледен сақтап тұрмысың...
Тiрлiктiң тұтқан қармағын,
Адамдар толы жан-жағым.
Солардан менi адаспай
Жөн болған тауып алғаның.
Аршаның иiсi, аршаның,
Ұмытылды шын шаршауым...
Шоқтанып тұрып арша өскен,
Көк қия, сенi аңсадым...