Жел қайықта

Тәуекел дарияға салсаң қайық,
Қорықпай жүз, тұтқан жолда кетпе тайып.
Дарияда бірде тыныштык, бірде дауыл,
Қаңбақша кезер кемең қанат жайып.
Абықта қалқыр кемең тыныштық тауып,
Сұрапыл дауыл соқса қатер-қауіп.
Тілсіз жау қара дауыл үні құрыр,
Ескекті мықтап ұста, кетпей ауып.
Тыныштықта құлаш керсең әнге салып,
Гулеп сал, толқында да қаһарланып.
Сыр берме, жел қайыққа мінгеннен соң,
Рахатты, миқынатты5 да мойынға алып.
Толқында, тыныштықта да өлеңдетіп,
Дариядан қорықпай жүзіп аман өтіп.
Әділдік, махаббаттың патшалығын,
Көрерсің мақсатыңа барып жетіп.

---