Өлең, жыр, ақындар

Әннің түлегі

  • 06.09.2021
  • 0
  • 0
  • 319
Көкорай шалғын далада, көк орманда,
Жүріп келем, көңілім шатnыққа бөленіп.
Еркінсіп, еркелеп ән айтамын,
Әнімді үндестіргендей болып.
Жер-ана да қолдап мені,
Біргелесіп қосыла билегендей.
Сабырлықпен күтіп бір мезгіл,
Көктемнің де гүлдегенін,
Көп құстардың ұшып-қонып келгенін,
Әнге салып қосар едім.
Мезгілімен суық күндер де келсе егер,
Қуанышпен қыстың аяз келгенін,
Тереземде мұз қаланған,
Ақша қардың керемет ертегі суретіне қарап,
Мақтау айтып,
Жүздеген әндер арнап шырқар едім.
Білемін – ол күннің де келерін:
Жер-ана жаңадан құлпырып,
Көктем де қайта оралар.
Қайда кеттің жастық шағым,
Күлкі-қуанышым,
Ұйқысыз өткізіп күндерімді,
Жер жүзін шарлап,
Ән салумен өмірім өтсе деймін.
Қаншама мұң-қайғы арқалаған,
Қыз болса да қор,
Сазды әнімді есітіп менің,
Қуанышты жырға көңілі толып оның,
Күліп жүзі гүлге оранар.

1799



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Түнгі ойлар

  • 0
  • 0

Аяймын мен, жұлдыздар, бейбақ сендерді!
Жайнағанда сендерді мен сән көрем.
Теңізшіге төгесіңдер сәулеңді,
Рақым күтпеп құдайдан да пендеден.

Толық

Түс емес, өңім...

  • 0
  • 0

Бәрі де болды. Бәрі анық:
Ерніңнен алау таралып,
Үңілдің ұзақ қадалып
Қолдарың тиді мамықтай,

Толық

Адамзат өрісі

  • 0
  • 0

Баяғыда, ерте заманда,
Әулие баба сұстанған
Сабырлы қолмен ғаламға,
Күркіреген бұлттардан,

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар