Иоганн Вольфганг фон Гёте

Адамгершіліктің шекарасы

Бұл бетте «Адамгершіліктің шекарасы» атты Иоганн Вольфганг фон Гёте жазған өлеңнің мәтіні берілген. Өлең тексті, өлең жолдары және толық нұсқасы осы жерде жарияланған.

06.09.2021
0
0
601

Адамгершіліктің шекарасы
Ерте-ерте заманда
Қыдыр ата
Мықты қолымен
Найзағайлы бұлттар арасынан
Қасиетті жер-анаға
Дәнін септі,
Сәнді шапанының
Шет жағасы
Діріл қағып
Жас баладай
Берік сенімменен
Төс кеудеге ұмтылды.
Құдайына
Сыйынып пендем
Қаймықпастан:
Егер де көтеріліп ол
Төбедегі жұлдыздарға
Қолы жете қалса,
Бұлттар ойнап
Желдер есіп
Табаны тайып
Тіреуіш те таппай қалар.
Егер де жер бетінде
Сүйегі мықтап
Аяғынан тіп-тік тұрса,
Оны
Емен ағашпен де,
Қатар бойлап өскен
Сабағымен де,
Салыстыруға болмас.
Құдай мен пенделер
Арасындағы айырма неде?
Сол, біріншісіне
Тапқандар пайда болып,
Мәңгілік асып-тасар:
Толқындар бізді көтеріп,
Толқындар бізді батырар –
Сөйтіп біздер тұншығамыз.
Біздің өмірімізді
Кішігірім жүзікке ұқсатқан,
Замандастарымыз
Өз өмірлерін де
Аяқталмаған
Сақинаға теңеген.

1779

Иоганн Вольфганг фон Гёте адамгершіліктің шекарасы Иоганн Вольфганг фон Гёте өлеңдері

Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жиі қойылатын сұрақтар