Өлең, жыр, ақындар

Зылиха

  • 07.09.2021
  • 0
  • 0
  • 377
(1815)

Бұл сәтті қайтіп бүркеймін?
Бақытқа енді бас ұрам.
Ұрымды сотқа бермеймін,
Олжамды алған жасырам.
Қайтеміз біз ұрлықты?
Шын сүйіп маған беріл,
сен, Ұяттан — Ынтық сыр мықты
Мейлі, ерсі көрінсем.
Еркіңмен қиған ынтаңды,
Ләззәтімен қайырам.
Ал жанымнан иманды.
Ал сәтті, түннен айырған.
Бос күбірің ұнамас!
Бақытты ғой, сүйген жан.
Аяғыма идің бас,
Асқан бақыт сол маған!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Таңғы шағым

  • 0
  • 0

Айтшы маған, еркем менің,
Алдарқатпай көркіңмен,
Аз болды ма өртенгенім,
Неге тайдың сертіңнен?

Толық

Пәтуа

  • 0
  • 0

Хафиздің шайырлық тұлғасы —
Саф кемел шындықтың шың басы,
Дегенмен, бағзыда жарықтық
Кетеді-ау жоқ жерде ауытқып,

Толық

Кездесу мен қоштасу

  • 0
  • 0

Көңілім отқа оранған, күшім де жоқ енді,
Тезірек егерлеп атты далаға ұшқым келеді!
Тау жағасын қараңғылық, ымырт басып,
Айналам тұңғиыққа оранып, кеш те болды.

Толық

Қарап көріңіз