Кешір уақыт – Мағиза Құнапияқызы

Кешір уақыт, өткеніңе қарамай,
Қайырылмай кеткеніңе қарамай.
Мен оны әлі балайды екем өзіме,
Дәстүрлердің шектеуіне қарамай.

Екеумізде болған емес келісім,
Құр сүлдерім кезіп келед ел ішін.
Сол бір жанды жолықтырған мезетте,
Тоқтап қалған сияқтысың мен үшін.

Өткен күннен өшпейтіндей із қалды,
Сағыныш боп сарайымда күз қалды.
Ай күзеткен тереземді түн қалды,
Бір-ақ күнде мұңға оранған қыз қалды.

Сонан бері елесі оның биледі,
Қос жанары жүрегімді түйреді.
Уақыттың тоқтауына ілесіп,
Бұрымым да өспей қалды сиреді…

Неге ғана сол елеске еремін,
Қайырылмасын сезсем дағы кеменің.
Сол бір жан кеп тартқанынша қолымнан,
Кешір уақыт, сенің де жоқ керегің…