Төзімімді тауып алғам – Мағиза Құнапияқызы

Төзімімді тауып алғам тауымнан,
Сіркіреуді үйренгенмін жауыннан.
Дарқандықты қабылдағам даладан,
Дала болып кейде жаным ауырған.

Барқыт белден балбыраған ой алғам,
Көлге аққу келген шақта оянғам.
Қиялымның шырқау бійік көгінен,
Құлап кетпей құзар шыңды таянғам.

Жүрегім бар толқынындай тулаған,
Ойларым бар құстарындай шулаған.
Бейне жылдың төрт мезгілі секілді,
Кейде жайнап кейде сәтке қурағам.

Гүл ашылса көбелек боп қуанғам,
Тереземнен шықьты көріп уанғам.
Жалғызсырап сая іздеп барғанда,
Қотарылып тіл қатады ну орман.

Көк жійектен арайымды көргенмін,
Өрмекшідей тоқыдым ой өрнегін.
Самалына қарап шашты тарап ап ,
Талдарына қарап шашты өргенмін…