Өлең, жыр, ақындар

Дала сәні

  • 25.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2335
Бір тал қамыс
жол үсті, мұңаяды.
Азар беріп
жел өті - қыл аяғы.
Көзің жасы
Көл болған - ұшты ма екен.,
Енді оны бұл
Қайтіп жия алады?
Бір-ақ талды
Үкісі дірілдеген.
Бары да, жоғы да
Оның білінбеген.
Суық ұрсын,
жаңбырда қалсын мейлі,
Дала сәні
Кіретін үніменен.
Бір тал қамыс
Не білді, нені ұғынды?
Күтуменен
көп дерек көзі ілінді.
Әжем көзін
Көргендей үкілерің
Өзі батыл,
өзі ерке, өзі мұңды...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Адасқан бұлақ

  • 0
  • 0

Адасқан бұлақ,
Жартастан құлап,
Сүйетін еді Күн шуақ.
Арманшыл еді,

Толық

Ана

  • 0
  • 1

Ана, сені жұбата алман. Не деймін?
Құлағымда қалды үнің: «Көбейгір!»
Ақ сүт қана болған күндер қорегім,
Қанша шуақ, мейірімге бөледің?

Толық

Бар деумен...

  • 0
  • 0

Бар деумен бас ұрмадым мынада асыл,
Әлденеге жатпадым кінәласып.
Көзің салғын біз жаққа, ей, Мәңгілік!
Жапырағы өлер тал құлағасын.

Толық

Қарап көріңіз