Өлең, жыр, ақындар

Сапар - І

  • 14.09.2021
  • 0
  • 0
  • 315
Арманыммен жүрсем де Ай мініп мен,
Тағдырымнан тамаша таңды күткем.
Шыққым келіп тұрады бір сапарға,
Сайланып ап сақадай сайгүлікпен.
Шемен көңіл шертпей шер – наланы,
(Сол бір күндер мен үшін ең бағалы) –
Жай отының жарысып жарқылымен,
Көктей өтіп кетсем бір ен даланы.
Мен жайлы сыр шертеді ғасыр әлі,
(Оны несін қалқатай жасырамын).
Туған жердің тау-тасын талықсытып,
Шырқасам ғой шырайлы ғашық әнін.
Шыңырауға шақырып шаттық үні,
(Қиялдаудың ойлашы тәттілігін)
Сағыныштың сапырып самалдарын,
Құлағыңа жетсе әттең ат дүбірі.
Теңбілкөктің төсінен тер ағызып,
Қиқу салып құйғытсам, және қызық.
Сапарыма сәт тілеп менің іштей,
Ұйқтамасаң түн бойы елегізіп...
Талықсысаң таң ата... (Түсін еркем),
Өмір сүріп жүрмін де үшін ертең.
Жапан дала төсінде жалғыз ғана,
Шауып бара жатып мен түсіңе енсем.
Мен солай бір жол тартсам тұлпар мініп,
Аспанымда шарықтап сұңқар мұңым.
...Дүбірлетіп жеткізсем дүниені,
Саған деген жанымның іңкәрлігін...

2003 ж.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Теңіз. Ай. Елес

  • 0
  • 0

Көгілдір ай сәулесі астында буырқанып жатқан теңіз…
Толқындар сапырылыса шайқаған айдың «өлі» денесін.
Бәлкім, сол Ай – біздің ғұмырмен егіз,
Бәріміз шарқ ұра аңсаймыз өткеннің елесін.

Толық

Сапар – ІІ

  • 0
  • 0

Мендегі бір сағыныш сарқылмаған, о, тәуба,
Айлы түнде ат мініп шықтым ұзақ сапарға.
Шашасына шаң жұқпас теңбілкөкті мініп ап,
Өзің жақты бетке алып келем жалғыз зымырап.

Толық

Уақыт жыры

  • 0
  • 0

Уақыт – ысқырып ұшқан жебе...
Яки, тау басында қалған кеме...
Мәңгіге тоқтаған.
Ол бірақ ғасырлар қойнауының ішінен

Толық

Қарап көріңіз