Өлең, жыр, ақындар

Киіз үй

  • 16.09.2021
  • 0
  • 0
  • 2004
Атам жайды керегесін,
Шаңырағын көтерді әкем.
Болмаса да терезесі,
Бұл үй маған бөтен бе екен?!

Қойған былтыр буып бәрін,
Шешті әжеміз теңнің жібін.
Шанышты апам уықтарын,
Айналғандай жер кіндігін.

Ағамды да білдік, күшті,
Жапты үзігін, туырлығын.
Төбесіне түндік түсті,
Төгу үшін Күнім нұрын.

Сәнге алатын гүлден де үлгі,
Аттамайды дәстүрді ауыл.
Үйдің ішін түрлендірді,
Жеңгем ұстап басқұр-бауын.

Шаршаса да жүр көмекте,
Інім маған ере шыдап.
Үй тұрғыздық бір мезетте,
Балғасыз-ақ, шегесіз-ақ.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кешіккен көктем

  • 0
  • 0

Сәуір туды, көкек құс келмеді әлі,
Күтетін сұрша құсты елде бәрі...
Қасат қардан қылаудай қалмаса да,
Көктен күннің жетпей тұр жерге нәрі.

Толық

Сәпен мен планшет

  • 0
  • 0

«Гүлденуде даламыз,
Түрленуде қаламыз.
Өркениетке лайық,
Білім алсын баламыз». –

Толық

Шаңырақтың иесі

  • 0
  • 0

Әкесіне миятты ұл,
Көп нәрсені үйренген.
«Өскенде әкем сияқты
әке болам», – дейді Ерден.

Толық

Қарап көріңіз