Тінтініс

Сеземісің, жаныма шық тұнғанын,
Тінтемін кеп, жанымның жықпылдарын.
Сыйластықтың сағасын көктеп өтіп,
Алмадым ба өзгені өкпелетіп?
Мекерліктің малтығып сыз қарында,
Әлдекімді көре алмай қызғандым ба?
Тіршіліктен тірмізік тойғанымда,
Жақыныма жамандық ойладым ба?
Тасырқатып тұлпарды құлаттым ба,
Жетімдерді жалтақ қып, жылаттым ба?
Санап жүріп сезімнің сатыларын,
Адалдардың жедім бе ақыларын?
Жалғандықтың қосылып жарысына,
Тимедім бе, арлының намысына?
Сенен басқа айтамын сырды кімге,
Әділ бола алдым ба тірлігімде?
Қылғаныммен қашаннан арды мекен,
Басқаларды кешіре алдым ба екен?
... Адалдық бер, Жаратқан – шын тілегім,
Кейде осылай күбірлеп, тінтінемін...