Сағым далаға

Сағым далаға
салт атпен шықтым салдыртып,
Сылаң күреңнің
ақ сабын терін алдыртып.
Қасқырдың ізін,
түлкінің ізін көп қудым,
Қарсақтың ізін
құба жондарда қалдыртып.
Ақ шоқыларға
шұғыла шашып шоқ жанар,
Болсаң сен егер
көз майын тауысып көп қарар.
Қиястау қырдан
қарғып бір кеткің келеді,
Өткізбей, әттең,
опынтып қойды-ау оппа қар.
Айналаң түгел
төгілген іркіт, ақ айран,
Қылт еткен қара
көрінер емес маңайдан.
Бойыңнан бу боп
бұрқырап ұшып жатады
Төгілген терің самайдан.
Әне бір қоян
бұлт ете қалды бүйірден,