Сатып алады

Айып жоқ айтқан ақыннан,
Айтпасқа қоймас қаламы.
Дүние түгел сатылған,
Қайтсе де сатып алады.
Мінгендей болып күймеге,
Алаңсыз жүрген қазақтар.
Түйе ме, тіпті түйме ме,
Сатылмай қалған не зат бар?!
Дұшпан бар, дос бар табалар
Жатқанда бәрі сатылып...
Қайдасың, қайран Ағалар,
Халқы үшін кеткен атылып!
Теңесер кім бар мықтымен,
Кім бітер құдық – құлқынды?!
Сатып алады
Түп-түгел –
Дүние-дүкен, мүлкіңді.
Екпіні тіпті ерекше,
Қабағы қатты түюлі.
Сатып алады,
Керексе –
Үстінде тұрған үйіңді.
Шынжырмен матап қойғандай,
Табанға таптап халқыңды.
Сатып алады
Ойланбай –
Дәстүрің, дінің, салтыңды.
Сатып алады
Сұрамай –
Өзенің, тауың, көліңді.
Кім екен бүйтіп,
Құдай-ай,
Қор қылып қойған Елімді?..
Көңілден кетпей көп күдік,
Таба алмай дертке дауаңды.
Сатып алады
Жоқ қылып –
Жұтатын жұпар ауаңды.
Тұлпарды теліп мәстекке,
Сұрамас сенің халіңді.
Сатып алады
Әп-сәтте –
Мың жылғы жиған малыңды.
Құрысын бүйткен тірлігі,
Сатып алады бәріңді!
Сатып алады
Бір күні –
Жаныңда жатқан жарыңды!
Тізесін әбден батырып,
Тынысым мүлде тарылды!
Сатып алады ақыры –
Намысың менен арыңды!
Ақ пенен қара арбасып,
Қанаты күйген көбелек...
Сонан соң
Сенің шер басып,
Тірі жүргенің не керек?!