Жолықтың маған, бағың ба, әлде сорың ба?!

Жолықтың маған, бағың ба, әлде сорың ба?!
Жолықтың екен – қорғалап әсте қорынба.
Таланың ба екен,
Залалың ба екен кім білсін,
Тарықпа бірақ, тағдырың менің қолымда!
Сеземін оны, аз емес сенің жүгің де,
Басыңды байлап бағынған болсаң бүгілме!
Қиналған болсаң,
Иланған болсаң сөзіме,
Жылата білген жұбата білер түбінде.
Зорлаған жоқсың, келгенмін саған еркіммен,
Түрленіп түлеп, құбылған жоқсың көркіңмен.
Махаббат деген
Мәңгілік ауру жабысып,
Арман жоқ әсте
Айықпай кетсем дертімнен.
Өзіңе сеніп,
Өзіңді сүйген жүрекке,
Тартпашы бейнет,
Артпашы, жаным, құр өкпе.
Ешқандай өмір,
Ешқандай зәбір бұза алмас
Түбінде тәңір жеткізер болса тілекке.
Тілегім менің!
(Іске асар түбі ол-дағы)
Кеудемнен кетпес өлең мен жырдың толғағы.
Ұстара сезім
Ұстауға келмей тұрғанда,
Ұсақтап кетпей,
Құшақтап кетсең болғаны!
Өзіңдей ару керек-ақ мендей қазаққа,
Сау болса басым
Салмаспын сені мазаққа!
Сезімі таза,
Сүйген жүректің қадірін
Сезе білгендер
Төзе де білер азапқа!