Жеті өзен

Құт бұлақтан
Ытқып аққан
Өртенгендей от өзегі,
Жыраулардай,
Жүйткіп аққан
Жетісудың жеті өзені.
Қолдарына домбыра алған
Жеті өзен жеті ақындай.
Жеткізгенде сол бір арман,
Жан қызыққа бататындай.
Сол бір арман
Сөзді маржан
Уыс-уыс ататындай.
Әр бұлақтың өз әуені,
Әр өзеннің өз үні бар.
Білер әлі, сезер әлі
Сергек жандар сезімі бар.
Тау да – жырау, Бау да – жырау,
Жыраулардан аумадым-ау.
Қайтқан емес,
Кең даланың,
Ен даланың төзімі – нар.
Келдім саған,
Кербез далам,
Жанымменен ұғысқалы,
Қанымменен туысқалы.
Бар атырап,
Сар жапырақ
Әніңменен тыныстады.
Жетісуым – жеті өзенім,
Өлең шалған от өзегін
Жеті ақындай Шығыстағы!