Түнгі шық – Ислам Қосжан

Оралсаң... шықтай іздеп бар,
Аңсаған жанның орамы.
Елестеп көзге түнгі оттар...
Қиялдан шығып брады.

Оралсаң, шықтай аңсап бар,
(Арманға толы сол сәттер!..)
Сыңғырлап тұрған моншақтар,
Сәл тиіп кетсе саусақтар.

Жаныңды қояр қозғап бір,
Аспаннан лағыл түскен тік.
Жарылып кете жаздап тұр,
Көзінен түннің піскен шық!

Еріні тиіп етіңе,
Елжіреп тұрған, елжіреп.
Суретің түсіп бетіне,
Мөлдірлік тұнған мөлдіреп!

Жапыраққа жайған бүршігін,
Не деген мынау мықтылық!..
Естисің жүрек дүрсілін,
Кішкентай шықтан тұп-тұнық!