Сарыала қазым саңқылдап – Несіпбек Айтұлы

Сарыала қазым саңқылдап,
Сайранда сазда салқындап,
Қуанышымның көл-көсір
Қазаны қайнар сарқылдап.
Тосыннан төксем көлге сыр,
Тамсанар таулар саз тыңдап.
Құла бір таңда бүр атып,
Құлпырса жайнап сансыз бақ,
Көзімнің жасын бұлатып,
Көңілге кімдер салсын дақ,
Қызуым сөнбей кеудемнен,
Қызығым қалай сарқылмақ?
Қонағың болып келгем мен,
Төріңе, жылдар, сал сырмақ.
Шұғынық гүлдер ырғалып,
Шыққанда қырға саусылдап,
Қаздарым ұшар дүр қағып,
Сабау қанаты сартылдап!

1971