Өлең, жыр, ақындар

Жұлқынып жүйрік сынды кермедегі

  • 22.09.2021
  • 0
  • 0
  • 836
Жұлқынып жүйрік сынды кермедегі,
Жүрегім жетеледі өрге мені.
Көрінген қиуадан кер маралым,
Қай күні қамшы салым кез келеді?
Жаз шықса тізгінімді желге берем,
Жасанған жайлауыма мен жөнелем.
Тарқатып талайғы бір құмарымды,
Тасындай диірменнің дөңгеленем.
Тоғысып, тізгін бермей бар бұлағым,
Алыста әсем саз боп жаңғырамын.
Көк аспан көкірегінен сыр тыңдаймын,
Жастыққа тимей түнде жар құлағым.
Көрінген көктей өтіп көк белдерден,
Кезігем қызуы мол көктемдермен.
Арманның аққуы боп алысқа ұшам,
Арқалап үміттерді өткелдерден.
Жалында жүйткуменен сәйгүліктің,
Жанында жарқылдадым сал жігіттің.
Бесігін тербетумен тентек ойдың,
Көзінен өттім ойып сан жүзіктің.
Құйғытса қырларымда құлан-ойлар,
Мен оны құмартумен қуам айлар.
Құйса екен күркіреген өзендерге
Бұлқынған кеудемдегі бұла қайнар.

1972



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Адасып қалдым

  • 0
  • 0

Қызылды­-жасыл боянып өткен,
Қай жақта жүрсің, баяғы көктем?
Күлімдеп күнге қарайтын еді,
Ұйқыдан гүлдер оянып еппен.

Толық

Бөрітостаған

  • 0
  • 0

Бөрітостаған, Бөрітостаған,
Жұмбағыңды айтшы, кәрі тас, маған.
Таңырқасын деп жердегі пенде,
Аспаннан, бәлкім, пері тастаған.

Толық

Сафуан аға рухымен тілдесу

  • 0
  • 0

Сафеке, рухың асқақ, тұрқың биік,
Кісі едің терең ойлы бір тұңғиық.
Түнерді тар кезеңде тағдыр талай,
Ап­ашық аспаныңа бұлтын жиып.

Толық

Қарап көріңіз