Өлең, жыр, ақындар

Жұлқынып жүйрік сынды кермедегі

  • 22.09.2021
  • 0
  • 0
  • 813
Жұлқынып жүйрік сынды кермедегі,
Жүрегім жетеледі өрге мені.
Көрінген қиуадан кер маралым,
Қай күні қамшы салым кез келеді?
Жаз шықса тізгінімді желге берем,
Жасанған жайлауыма мен жөнелем.
Тарқатып талайғы бір құмарымды,
Тасындай диірменнің дөңгеленем.
Тоғысып, тізгін бермей бар бұлағым,
Алыста әсем саз боп жаңғырамын.
Көк аспан көкірегінен сыр тыңдаймын,
Жастыққа тимей түнде жар құлағым.
Көрінген көктей өтіп көк белдерден,
Кезігем қызуы мол көктемдермен.
Арманның аққуы боп алысқа ұшам,
Арқалап үміттерді өткелдерден.
Жалында жүйткуменен сәйгүліктің,
Жанында жарқылдадым сал жігіттің.
Бесігін тербетумен тентек ойдың,
Көзінен өттім ойып сан жүзіктің.
Құйғытса қырларымда құлан-ойлар,
Мен оны құмартумен қуам айлар.
Құйса екен күркіреген өзендерге
Бұлқынған кеудемдегі бұла қайнар.

1972



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Алтын буын армандайды

  • 0
  • 0

Шартараптың жанарында патшамыз,
Тажалдардың тамағында ақшамыз.
Соқыр тиын сығымдайды көз жасын,
Қайыршының жанқалтасын қақсаңыз.

Толық

Ақын досты жұбату

  • 0
  • 0

Тірліктің дәмін татпас кім бұйырған,
Сен келдің Алматыға бір қиырдан.
Мен келдім алып таудың ар жағынан,
Бөктеріп торсығымды мұң құйылған.

Толық

Зуылдап жеткізбейсің

  • 0
  • 0

Зуылдап жеткізбейсің, желмая күн,
Ентелеп қуа­қуа талды аяғым.
Өкпелеп қашып бара жатқандайсың,
Япыр­ау, сенен осы немді аядым?

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар