Өлең, жыр, ақындар

Қаламмен сырласу

  • 24.09.2021
  • 0
  • 0
  • 891
Үстінде ақ қағаздың жорғалаған
Қаламым, қуат берші сен де маған.
Ешқашан шаршамашы, өтінемін,
Төгілсем өлең болып сорғалаған.
Тайпалған жүрісіңнен сен жаңылсаң,
Болдырған шабан аттай жолда қалам.
Қолдашы қасиетті қиеңменен,
Ақының жоқ еді ғой қолдамаған.
Абай да қайғы­мұңын саған шағып,
Күні жоқ «қазағым» деп зарламаған.
Ілияс, Мағжан, Қасым, Мұқағали –
Емес пе сенің киең қонған адам.
Алмасып саусағынан замандардың,
Солардан мұра болып маған қалдың.
Төгумен жүрек сырын өз әлінше,
Жармасып, талап қып жүр саған да әркім.
Қолында ақындардың жарқылдай бер,
Қор болмай шимайына надандардың.
Келемін саған ғана сүйенумен,
Ішінде ала­құла адамдардың.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Арман

  • 0
  • 0

Арман қымбат үлкенге, кішіге де,
Армандамай жүргенді кісі деме!
Өзіңді өзің түсінсең жетіп жатыр,
Жан сырыңды барлық жан түсіне ме?

Толық

Іштен шыққан шұбар жылан

  • 0
  • 0

Бір Алланың пәрменінде адамзатты аздырса,
Пендесіне жараспайды жаратқанды жазғырса.
Іштен шыққан шұбар жылан шағып туған шешесін,
Ит қабады өз иесін сары сайтан азғырса.

Толық

Табалдырық

  • 0
  • 0

Халқыма қадірменді, табалдырық!
Тұрасың әр уақытта алаң қылып.
Үлкендер «Баспа!» дейді,
Аттап өтем,

Толық

Қарап көріңіз