Өлең, жыр, ақындар

Сырын бермес сұм жалғанда

  • 26.09.2021
  • 0
  • 0
  • 658
Сырын бермес сұм жалғанда шынайы жоқ достасқан,
Тірі жәндік тыным алмас бір­бірімен қастасқан.
Адам менен аң қылығы тіл табыспай тұрмайды,
Оянғанда жыртқыш сезім хайуандықпен астасқан.
Алды кең боп көрінгенмен, тіршіліктің арты тар,
Аласұрған жан иесін ажал түбі қор тұтар.
Тіс­тырнағы мықтылардың күш қылмағы көпке аян,
Емін­еркін әлі жетсе, әркім бірді қорқытар.
Қу құлқынды құнықтырып күнкөрістің пайдасы,
Қоздай түсті жауыздықтың амалы мен айласы.
Дәтке қуат іздегенге қалтарысы қалмады,
Алақандай жердің беті – арпалыстың айнасы.
Азбан ғасыр алып түссе тұлпар заман шоқтығын,
Сарсаң болған қалың жұртым, саған мәңгі жоқ тыным.
Аш итіңе көрсеткені шошқасының тоқтығын –
Есігіңнің көзіне әкеп төксе дұшпан боқтығын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күнгейге түскен қардай

  • 0
  • 0

Алысты жүйрік көңіл арман етер,
Адымдап оған қайсы пенде жетер?
Қанаты қайырылғанша қайран үміт,
Құйындай жел көтерген дөңгелетер.

Толық

Адасып қалдым

  • 0
  • 0

Қызылды­-жасыл боянып өткен,
Қай жақта жүрсің, баяғы көктем?
Күлімдеп күнге қарайтын еді,
Ұйқыдан гүлдер оянып еппен.

Толық

Көк түтін боп...

  • 0
  • 0

Мен тұрмын шулы қала ішінде,
Түк көрмеген, түк сезбеген пішінде.
Жасырғаным – таңдайымның астында,
Талшық қылған тарамысым – тісімде.

Толық

Қарап көріңіз