Өлең, жыр, ақындар

Тарих-этнография

  • 26.09.2021
  • 0
  • 0
  • 900
Қалың елге бірінші жау шапқанда,
жауға қарсы жалғыз батыр аттанған.
Қалың елге екінші жау шапқанда
жауға қарсы дүйім халық аттанған.
Бүкіл дала өлік, өлік боп кетті,
байтақ елде өлімсіз күн өтпепті.
Мезгіл содан дала-томын түптеген,
бірақ қайғы мұнымен де бітпеген.
Қара тасқа бір таңбаны басқанда —
күреңітіп күн шығыпты аспанға.
Қара тасқа екі таңба басқанда —
ағараңдап ай шығыпты аспанға.
Тас атаулы таңба, таңба боп кетті,
тас бетінен таңбасыз күн өтпепті.
Мезгіл содан дала-томын түптеген,
бірақ тарих мұнымен де бітпеген.
Туатұғын сықылды бір мықты өлең...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өмір

  • 0
  • 0

Өмір, өмір, өмір деген – бір ғажайып бәйтерек,
Бәйтерекке түн де керек, күн де керек, ай керек.
Сол теректі паналаған балапансың сары ауыз,
Сол теректе өткен тірлік – әрі шындық, әрі аңыз.
Сол Теректің күн жағында – көктеменің шуағы,
Сол теректің көлеңкесі – қарлы боран қояды,
Сол теректің бір басына екі тағдыр ұялап,
Екі тағдыр – мәңгі-бақи адалдық пен қиянат.

Толық

Кәрілік

  • 0
  • 0

Күрсінді ата —
кәріліктің қайғысы
шығар дедім, күрсіне ме жай кісі?
— Жоқ, — деді ол,— ішті жалап барады

Толық

Қыран

  • 0
  • 0

Үлгі-өнеге болсын дей ме артқыға:
— Қара шыңнан қарғып ұшып қарт қыран,
Шырқау көкке шығады екен өлерде,
Содан өзін тастайды екен төменге.

Толық

Қарап көріңіз