Өлең, жыр, ақындар

Ақын

  • 27.09.2021
  • 0
  • 0
  • 1229
Қып-қызыл бұлт қонды да тау басына,
бір жарқ етіп ант берді алласына:
"Шың мойнына орады далам мені,
енді осында мәңгілік қалам!" — деді.
Төгіп еді бір ақын жатқа жырды —
әлгі таудан жүз бұлақ ақтарылды.
Ақын айтты: "ел туды мына мені,
мен де осында қалармын, сірә!" — деді.
Сол-ақ екен бір керім төкті нөсер,
алтын көсеу-найзағай көкті көсер.
Ақырды аспан — тұндырды құлағымды,
ақырды ақын — бұрқырап жыр ағылды.
...Нөсер тынды.
Ақын жоқ — өтті, кетті,
кетті ақтамай көп үміт, көп тілекті.
"Жетпей жазды-ау ақын!" деп шулап бәрі
сол ақынның ұрлап жүр шумақтарын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Айлар, айлар барады өтіп сан айлар

  • 0
  • 0

Айлар, айлар барады өтіп сан айлар,
Ағарады сақалдар мен самайлар.
Адам шіркін қартаюды санайды ар,
Айлар, айлар, барады өтіп сан айлар.

Толық

Күн кешкіріп барады, күн кешкіріп

  • 0
  • 0

Күн кешкіріп барады, күн кешкіріп,
Көкжиекті мүйіздеп тұрды ешкі-бұлт.
Қар мен мұзын қаһар ғып кетті мезгіл
Қиқы-жиқы шыңдарға мінгестіріп.

Толық

Хабар, хабаршы

  • 0
  • 0

Таң алдында бір қызыл ту қанатты:
— Таң атты, — деп хабарлады.
— Таң атты!
Көкжиектің көгіс-сұрқай еріні

Толық

Қарап көріңіз