Өлең, жыр, ақындар

Тілек

  • 27.09.2021
  • 0
  • 0
  • 835
Ей, шөпбасы, шөпбасым-ай, шөпбасы,
үп еткенге елпең қақпай, тоқташы.
Жаяу-құйып, өрепкімей қоя тұр,
сен де, өкпек жел, өтірікті соқпашы!
Тіліп айтар тектім болсаң — топқа шық,
уа, топқа шық,
алайықшы бетті ашып.
Көлеңкелер, намаздыгер шақта осы,
сен де жоғал, қараң-құраң боп қашып.
Доп сенде екен —
ал, ұра ғой, қақпа ашық,
командам жоқ қарсы ойнайтын жақтасып.
Күнде бүйтіп шыжғырғанша шоқ басып
бір-ақ өртеп бітіретін жаққа шық!
Шуақ өпкен күнгей жақтың көк тасы
сен екенсің —
бет жылтырын сатпашы.
Сақтар болсаң, жалғыз ием — жалқы елім,
мені осынау жылтырлардан сақташы...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кәрі шың риза боп өзіне-өзі...

  • 0
  • 0

Кәрі шың риза боп өзіне-өзі,
Құшақтап қиял, мұңды көз іледі.
Төсіне көтерілсе көлеңке-бұлт
Тау оны түс көрдім деп сезінеді.

Толық

Қоңыр жырым бар еді, кешкіғұрым

  • 0
  • 0

Қоңыр жырым бар еді, кешкіғұрым
мәз боп оқыр ақын ем ескі жырын –
қолға алып ем, көк аспан бетіндегі
іріп кетті қоңыр бұлт секілденіп.

Толық

Төкші, төкші, домбыра, қоңыр үнді

  • 0
  • 0

Төкші, төкші, домбыра, қоңыр үнді,
бір тазартып алайын көңілімді.
Жалаңаштап жанымды көрейінші
Жетпей жатқан жерімді, не мінімді;

Толық

Қарап көріңіз