Өлең, жыр, ақындар

Әнші Жұмағаным Рахимова

  • 27.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2760
Қазақтың бұлбұл қызы Күләш еді,
Күләштің бұлбұлдығы рас еді.
Жайықтың жағасында сайрасын деп,
Аманат еткен шығар, сірә, сені.
Әрқашан өрісі кеп өнерлінің,
Халқының көңілінің терер гүлін.
Жарқ етіп, сахнаға шыға келші,
Шабытқа шабыт қоссын келер күнің.
Жол тартып Тасқаладан астанаға,
Көріндің қатарықнан жаста дара.
Сан алуан саңлақтарды мойындатып,
Оралдың туған жерге - бастамаға.
Біреулер мақтап жатыр ұнағанын,
Қолпаштық тауып жатыр мық амалын.
Ал сенің өнердегі орның бөлек,
Ешқашан сарқылмасын бұлақ-ән.
Жалындап тұр ғой, қалқам, жаның әлі,
(Биіктер ойыңдағы алынады...)
Өзіңді қаумалаған халық, қауым,
Талай жыл талантыңа табынады.
Бойыңда пенделіктен дарын басым,
Басыңнан бұл бақытың арылмасын.
Күн сайын көзайым боп жүре берші,
Жез таңдай, күміс көмей қарындасым!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ізгілік нышаны

  • 0
  • 0

Іні өседі ағасына сүйеніп,
Көкірегінен күмбір-күмбір күй өніп.
Бірін-бірі қолдап-қорғап жүретін,
Аға-ініге басымызды иелік.

Толық

Ат пен машина

  • 0
  • 0

Жылқының шын бағасын беріп тұрып,
Алдық біз машинадан көлік мініп.
Шапшаңдық шылауында кете бардық,
Көңілге бір керемет желік кіріп.

Толық

Мықтылыққа үйретіп

  • 0
  • 0

Жар басында жалқы өскен талшыбық,
Тас төбемнен қарайды әркез шаншылып.
Таңда көрсем бір уыс боп тұрады,
Балғын дене мөлдір шыққа малшынып.

Толық

Қарап көріңіз