Естайды еске алу

Қорландай асыл жарды арман еткен,
Аһ ұрып, ақын Естай зарлап өткен.
Қабағы тас түйілген тағдыр барда,
Қай кезде дегеніне пенде жеткен?
Талайлар айыға алмай қасіреттен,
Қаулаған қызыл өртті кешіп өткен.
Өмірде Естай ғана жалғыз әнмен,
Бір қызға бар жігітті ғашық еткен.
Жаңғыртып ұлан­-байтақ кең өлкесін,
Шырқайды ұрпақ мәңгі ән еркесін.
Бұл күнде аласұрып мына біз де,
Қорланның іздеп жүрміз көлеңкесін.

---