Бибігүл ән салғанда

Сыңғырлап бұлақ аққандай,
Кербез ән толқып сырғыды.
Жүрекке шырақ жаққандай,
Сайрады қазақ бұлбұлы.
Қиялға бастап қайдағы,
Әкетті алыс арманға.
Ажары гүлдей жайнады,
Дыбыстан маржан тамғанда.
Қалады бейқам кім бүгін,
Қалауын әннен таба алмай?
Жарқырап тұрды Бибігүл
Махаббат жаққан алаудай.
Құштарлық оты бастаған,
Беу-­беулеп әуен самғады.
Шарықтап, шалқып асқақ ән,
Жер менен көкті жалғады.
Үздігіп шықты үн­-шырын,
Үкідей нәзік желкілдеп.
Үдетті ғашық жан сырын,
Үмітшіл толқын екпіндеп.
Сұлу саз еркін желпіді,
«Гауһартас» қалды құлақта.
Өзгенің бәрі елтіді,
Өзім де кеттім жұмаққа.