Қалай ғана сен мені бақытты еттің – Қанипа Бұғыбаева

Қалай ғана сен мені бақытты еттің,
Бақытымнан айныдым, татып көп күн.
Жанып тұрған көгімнен бір жұлдыз ең,
Бір жұлдыз ең, көп тұрмай батып кеттің...
Қалай ғана мен сені сүйіп қалдым,
(Ерімейтін қары ма ең биік таудың?)
Өз алдыңда айналып ойсыз жанға,
Ал оңаша мұңайдым, тұйықталдым...
Тұйықталдым, бұл күнім азап екен,
Қайтсем сенің алдыңда таза өтем.
Оңашада жазалап өзімді-өзім,
Түстен кейін «Бұл не?» – деп мазақ етем.
Қалай ғана күн кешем армандамай,
Сүймей жүрсем, атады таңдар қалай?
Балапандай талпынған «байғұс» жүрек,
Бетің қайтып, тағы да алданбағай...
Қайда, тағы қайда ұштың, қыран шабыт,
Екпініңмен өтпей бір сүрен салып.
Ойда жоқта сол адам асау аттай
Көңіліме қойғандай жүген салып...
Бақытты еттің, келмейді бақыт тепкім,
Көрінгенге келмейді сатып кеткім.
Ауыстырып «жұртыңды», жұлдызым-ау,
Көңіліме көгіңнен батып кеттің...