Түні бойы қорқынышты түс көрем

Түні бойы қорқынышты түс көрем,
Өксіп жылап қиналамын тістенем.
Ұмытуға тырысамын оянсам,
Күндіз күткен күйбеңі көп іспенен.
Сүйетұғын көктем күйін, құс үнін,
Сезімі бар сырттай «момын» кісімін.
Асау жүрек жүрісінен жаңылып,
Көтеріліп кете ме, қан қысымым?
Сырт көздерге жоқ сияқты түк мұңым,
(Қиналғаннан болар, түнде шықты үнім).
Таң алдында күміс табақ толған ай,
Тереземе тұрады емізіп сүт нұрын...
Бәрін әлі, ұмыттырар бар таңым,
Әр таңыма үмітімді артамын.
Жатар кезде тыныш таныс төсекке
Тартысқа кеп түсетіндей қорқамын...
Үзік-үзік ленталардай түс көрем,
Тағдырға бұл қинайтындай не істеп ем?
Ойда жоқта орнықтырып кетер кім,
Жүрегімді орынына түспеген?..