Өмір дегенің өтпелі, осы-ау демесін – Қанипа Бұғыбаева

Өмір дегенің өтпелі, осы-ау демесін,
Арманыңның аударма асау кемесін.
Бұлт қаласын аспанның жарып өтіп,
Жұрт қарасын жүзіңе, қашан келесің?
Көз алдымнан қараған жанарың кетпеді,
Көкірегіңнен тараған даланың көктемі.
Үмітімді үзер ем, ең болмаса,
«Бара алмаймын» деген бір хабарың жетпеді.
Үмітімді білмеймін, неге үзбеймін,
Аласұрған тынымсыз теңіздеймін.
Жым-жырт, сұрғылт күндерден, жылтыраған
Сәулелердің ішінен сені іздеймін.
Аудармашы арманның асау кемесін,
Көздерімнің нұрымен қашалды елесің.
Сағыныштың сары-ала дариясын кешіп,
Айдыныңа ақ құсым қашан келесің?