Жер лайсаң – Қанипа Бұғыбаева

Жер лайсаң...
Күткендей әлдекімді – көңіл май шам.
Түнімен жел ұйытқып, қар жауғандай,
Бәрі маған сый болып арналғандай.
Тіршілік... ыстық тілек.. өмір жайсаң.
Дала тұман,
Торғай жоқ тереземде салатын ән.
Отырмын өлең атты отты жағып,
Көзіммен әлсін-әлсін көкті бағып,
Күй тыңдап ұшқан құстың қанатынан.
Нені іздеймін...
Күдерімді япыр-ау, неге үзбеймін.
Көңілде шық, шашта шық, жанарда шық,
Кезеңдік ыстық-суық ауа алмасып
Алабұртып жатқан бір теңіздеймін.
Алып тыным –
Базарлап кетіпті ғой халық бүгін.
Бар дегендей жанының оты мәңгі,
Жарқ етпей бір көгімнен жатып алды,
Бұлтқа оранып, оянбай жарық күнім.
Ойда мұнар,
Болып едім көптен бір тойға құмар.
Көңілде шық, шашта шық, жанарда шық,
Жарық сәуле, болдым мен саған ғашық,
Түсесің өмірімнің қай жағынан?!