Өлең, жыр, ақындар

Құлайды

  • 27.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2070
Кей адамның бағы жылдам өрлеген,
Бетіне оның ешкім жел боп келмеген.
Қайда барсын, сый-құрметке бөленіп,
Әрқашан да дайын тұрар төр деген.
Ондай жандар тобыр көріп халықты,
Тез малданар, оңай келген даңқты.
Келе-келе көл қорыған қызғыштай,
Қызғанады ауа, суды, жарықты.
Баршамызды жүргендейін кісі қып,
Өз-өзінен шыға келер ісініп.
Ал біз болсақ, бұған маңыз бермейміз,
Жүрсектағы барлық жайды түсініп.
Қатар ұстап тұргандай боп Күн, Айды,
Өзіне тең есептер тек құдайды.
Мың асқанға, бір тосқанның бары рас,
Мұндай пенде түбінде бір «құлайды»!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Құдаға құрмет

  • 0
  • 0

Аты алысқа кеткен ауыл Сүйіндік,
Бүгін мұнда бас қосыпты дүйім жұрт.
Арада өскен азаматын ардақтап,
Жатыр екен бір тамаша жиын қып.

Толық

Ақбөбек пен Қайып

  • 0
  • 0

Махаббаттың тұрсын да тасып нұры,
Ақын ісі көрсету ашып мұны.
Ел аузында қалды ғой аңыз болып,
Ақбөбек пен Қайыптың ғашықтығы.

Толық

Құрдастар

  • 0
  • 0

Болдық біз де бір кездерде қыз, жігіт,
Сүйдік, күйдік кереметтей үздігіп.
Енді, міне, көктем өтті, жаз кетті,
Төрге шықты, егделіктей күз кіріп.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар