Менің де жайлап жаққан бір отым бар

Менің де жайлап жаққан бір отым бар,
Қонақ боп қайтам десең, жүр, ақындар.
Еске алып бір досымды жыласам мен,
Жабылып жырмен бәрің жұбатыңдар!
Қонақ боп қайтам десең, жүр, ақындар,
Төрінде көңілімнің гүл атыңдар.
Қылығын бір досымның есіме сап,
Күлдіріңдер немесе жылатыңдар.
Баратын басқа жерің жоқтай-ақ кел,
Ешкімге төгіп-шашып, айтпай-ақ кел.
Қысылып біреулерше, қымтырылмай,
Қақпаны рұхсат сұрап қақпай-ақ кел!
Шаттықтан уақыт болмай қайғыруға,
Із салып тұрсаңдаршы, ай-жылында.
Желкендей көтерілген кішкене үйім,
Тербеліп тұрсын жырдың айдынында!..
Ұмытсаң да тіпті сен есімімді,
Қараймын да көзбенен кешірімді?
Бұл адамдар қиыспас досым деймін,
Төріме қақпай шықсаң есігімді.
Менің де жайлап жаққан бір отым бар,
Жүр, ақындар, кәнеки, жыр оқыңдар.
Жанымның жайлауында көкпар тартып,
Төрінде көңілімнің гүл атыңдар.