Ескі досым, көрмесең көрме мені – Қанипа Бұғыбаева

Ескі досым, көрмесең көрме мені,
Көп нәрсеге бұл көңіл көнген еді.
Осып түсер бетіңе бір сөз айтсам,
Қыршаңқы аттай туларсың кермедегі.
Тақтай жолым кешегі жар-құз бүгін,
Төбе болсақ кешегі, таумыз бүгін.
Жалынып, есептесіп, дос болғаннан –
Жанға жақын емес пе жалғыздығым.
Ол кездің өзі берген өз бағасын,
Ол кезді, айтып бекер қозғама шын.
Ескі дос, енді маған керек емес,
Құбылма махаббатың, көз қарасың.
Жасанды бейне бетің таныс маған,
Бұлдырап күннен күнге алыстаған.
Икемге иілікпеген екі арамыз,
Жолдардай аяқ жағы табыспаған...
Таптың ба, ескі досым, жаңа мекен,
Жаныма қайратымды жалау етем.
Суыған бір досыңнан ыстық көңіл –
Бар жанға беттемей-ақ қалады екен...