Сағыныш – Қанипа Бұғыбаева

Туған жер, көрікті жер, ата мекен,
Нұр таңың қалай менсіз атады екен.
Өзіңді шын жүрекпен, қайда жүрсем,
Аяулы Ақсуым деп атап өтем.
Талыңның сабағы күй, жапырағы ән,
Мен содан өмірімнің отын алам.
Осынау дүниеге мені әкелген,
Жеріңде қасиетті жатыр анам.
Өзіңде төгіліп ән-өлең сырым,
Арманның келем асып нелер шыңын.
Шалқысам айыбы не, өз көгіңнен,
Мен де бір самғап ұшқан көгершінің.
Көңілден ізі қалмай ала бұлттың,
Мөп-мөлдір көгіңнен мен жаралыппын.
Ауылдан аттанған ем біржолата,
Қоштасып базарымен балалықтың.
Көгімнен шуақ төгіп тұршы күнім,
Сезімнің ашылмаған бүршігімін.
Қолдағы мынау таяқ мен сүйенген, –
Туған жер, өзіңде өскен бір шыбығың...