Сөзімнен нәр ала алсаң

Сөзімнен нәр ала алсаң тамшыдайын,
Жолыңда бұлағың боп аршылайын,
Шөлдесең, тұма болып тұна қалып,
Керексем, шөлің басып сарқылайын.
Көздеуін мөлдірімнің өзің аштың,
Арындап екпініммен тұра қаштым.
Бір өзің тоған болып баяулатып,
Таңдарда жыр арнадың ояу жатып.
Алланың әмірімен тілек тілеп,
Жүргенде жолықтырғам арып-ашып.
Осылай жырлап өтсем қалған ғұмыр,
Дегендер десе, десін «мынау – ғашық!».