Амазондықтар шеруі – аманат

Орман жатыр оталып, алаңқайлар кеңейіп,
Табиғатты санайтын «жоқтаушысыз өгей ұл»,
Мұң-мұқтажы бітпейтін тойымсыз көз,
ұры - аты,
Адам қолы кеседі жасыл өмір-орманды
Бөрене ғып құлатып!
Жатыр дейді адамзат, амазондық ағашты
мұқтаж болып сұратып...
Қажеттілік қойсын ба,
Жайратады, я, пірім-ау, қара орманды сұлатып...
Шерулеп ел келеді, төбесінен күн шағып,
Табиғатқа тамсанған келімсекке мұң шағып.
Әлем кезген жиһангер, таза білем ниетің,
Жеткіз дейді көп жұртқа, тілін өзің білетін,
Жалғыз мұң бар біздерде – арашашы іздеуге
Шаруа көп, сытылып шығу қиын біздерге...
Жалғыз мұң бар дедік қой, бала өсіріп отыр ек,
Жасыл орман болмаса, тұқым құрыр, сетінеп...
Жүрген жерде осыған сауға тілеп жүргейсің,
Аз күн дәмдес болып ек... ескергейсің соны тек.
Қоштасарда қимады, тілектес жатжерлікті,
Аманаттап мұқият, ерге сенді ел мықты.
Күтер, сөзсіз ... күтеді,
Айтары анық, жеткізе,
Аманатты тыңдайтын
Құлақ қалсын деп тіле!!!